Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların görev yaptığı Niğde Belediye Başkanlığı tarafından 05/03/2008 tarihinde yapılan asfalt mıcırı alımı ihalesi sürecinde, ihale tarihinden en az 21 gün önce yapılması gereken mahalli gazete ilanının Kamu İhale Kanununun 13/b-3. maddesine aykırı olarak, ihaleden 19 gün önce 15/02/2008 tarihinde yapıldığı anlaşılmakla birlikte, 13/02/2008 tarihinde Kamu İhale Bülteninde ilan edilmesi, 4 firmanın şartname alıp bunlardan 3’ünün ihaleye katılması, ilan süresindeki gecikme nedeniyle bir şikayet başvurusunun bulunmaması ve ihaleyi yapan kurum tarafından, herhangi bir kamu zararının olmadığının bildirilmesi karşısında, görevi kötüye kullanma suçunun; objektif cezalandırılmakoşulu olan kamu zararı, haksız menfaat veya kişi mağduriyeti unsurlarının somut olayda gerçekleşmediği ve sanıkların beraetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 11/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

T.C.

YARGITAY

15. CEZA DAİRESİ

E. 2015/6093

K. 2018/5262

T. 11.7.2018

• HİZMET SEBEBİYLE GÜVENİ KÖTÜYE KULLANMA SUÇU ( Hapis Cezası Alt Sınırdan Tayin Olunduğu Halde Ayrıca Yasal ve Yeterli Gerekçe Gösterilmeden Aynı Gerekçeyle Adli Para Cezasına Esas Alınması Gereken Tam Gün Sayısının Alt Sınırdan Uzaklaşılarak Tayini Suretiyle Çelişkiye Düşüldüğü – Görevi Kötüye Kullanma Suçu )

• GÖREVİ KÖTÜYE KULLANMA SUÇU ( Sanığın Müsnet Suçtan Cezalandırılması İçin Mağdurun Soyut Beyanları Dışında Savunmasının Aksine Somut Şüpheden Uzak Kesin ve İnandırıcı Delil Elde Edilememesi İle Şüpheden Sanık Yararlanır İlkesi Sebebiyle Beraatine Karar Verilmesi Gerektiği Gözetilmeden Mahkumiyetine Hükmolunmasının İsabetsiz Olduğu – Hizmet Sebebiyle Güveni Kötüye Kullanma Suçu )

• HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASI ( Suç Tarihi İtibariyle Sabıka Kaydı Bulunmayan ve Suçtan Doğan Zararı Giderdiği Anlaşılan Sanık Hakkında CMK’nın 231. Maddesinde Yer Alan Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına Dair Hükümlerin Uygulanıp Uygulanmayacağının Tartışılmamasının Hatalı Olduğu – Hizmet Sebebiyle Güveni Kötüye Kullanma/Görevi Kötüye Kullanma Suçları )

• HÜKÜMDE ÇELİŞKİ YARATILMASI ( Hükmün Esasını Oluşturan Kısa Kararda, Sanığın Görevi Kötüye Kullanma Suçundan Dolayı 5237 S.K. Md. 257/2 Gereğince Cezalandırılmasına Karar Verildiği Halde Gerekçeli Kararın Gerekçe Bölümünde Md. 257/1 Gereğince Cezalandırılacağının Yazılmasının Bozmayı Gerektirdiği )

ÖZET : Dava, hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanma ve görevi kötüye kullanma suçlarına ilişkindir.

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Suç tarihi itibariyle sabıka kaydı bulunmayan ve suçtan doğan zararı giderdiği anlaşılan sanık hakkında, CMK’nın 231. maddesinde yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Sanığın savunmalarında, müvekkili adına yürüttüğü icra takibi sırasında borçlu tarafın anlaşma talebi üzerine, müvekkili olan mağduru telefonla aradığını ve protokol yapma hususunda kendisinden onay aldığını beyan etmesi, protokolün yapıldığı gün ve bir gün öncesinde sanığın katılana ait telefon numarasını aradığına dair HTS kayıtlarının bulunması ve telefon görüşmesi sırasında sanığın yanında olup konuşmalara tanıklık eden şahsın yeminli anlatımları karşısında, sanığın müsnet suçtan cezalandırılması için mağdurun soyut beyanları dışında savunmasının aksine somut, şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi ile şüpheden sanık yararlanır ilkesi sebebiyle beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyetine hükmolunması,

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda, sanığın görevi kötüye kullanma suçundan dolayı TCK’nın 257/2. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği halde, gerekçeli kararın gerekçe bölümünde aynı kanunun 257/1. maddesi gereğince cezalandırılacağından bahisle hükümde çelişki yaratılması bozmayı gerektirmiştir.

DAVA : Sanığın hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanma ve görevi kötüye kullanma suçlarından mahkumiyetine dair hükümler, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR : Hatay Barosu’na kayıtlı olarak avukatlık yapan sanığın, Dörtyol 1. Noterliği’nin 03/08/2006 tarih ve 07834 yevmiye sayılı vekaletnamesi ile mağdurun vekilliğini üstlendiği, alacaklı vekili sıfatıyla, borçlu hakkında 11.349,50 TL asıl alacak, 37.880,59 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 49.230,09 TL alacağın tahsili amacıyla Dörtyol İcra Müdürlüğü’nün 2008/1026 Sayılı dosyası üzerinden başlattığı icra takibinde, müvekkilinin bilgi ve talimatı olmadan borcun 11.000 TL olarak ödenerek takibin sonuçlandırılacağına dair 11/06/2008 tarihli protokolü imzaladığı gibi, söz konusu protokol uyarınca belirlenen 11.000 TL’yi belirtilen tarih ile 15/05/2009 tarihleri arasında borçludan haricen tahsil ettiği halde mağdura vermeyerek uhdesinde tuttuğu iddia edilen olayda;

A- ) Hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanığın hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanma suçundan dolayı mahkumiyetine dair kurulan hükümde, TCK’nın 155/2. maddesi uygulanırken suç vasfının “görevi kötüye kullanmak” şeklinde yazılması, mahallince düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Sanığın savunmalarında, yapılan protokol kapsamında borçludan tahsil ettiği paraları mağdura teslim etmediğini tevilli yoldan ikrar etmesi, bu paraları müvekkili olan mağdura teslim ettiğine dair yazılı herhangi bir belge ibraz edememiş olması ve mağdurun 05/04/2012 havale tarihli şikayetten vazgeçmeye dair dilekçesinde, sanık tarafından zararının karşılandığını beyan etmiş olması karşısında, sanığın atılı hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine dair hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık ve müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- ) Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2- ) Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun, 18.09.2012 tarih ve 2012/2-168-1776 Sayılı kararında da vurgulandığı üzere; koşullu bir düşme nedeni oluşturan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun, mahkûmiyet, suç niteliği ve ceza miktarına dair objektif koşulların varlığı halinde, cezanın kişiselleştirilmesine dair olan, seçenek yaptırıma veya tedbire çevirme ya da erteleme hükümlerinden ve 6008 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce re’sen, bu değişiklikten sonra ise, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmesi halinde mahkemece değerlendirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde, hiçbir isteme bağlı olmaksızın öncelikle uygulanması gerektiğinden, suç tarihi itibariyle sabıka kaydı bulunmayan ve suçtan doğan zararı giderdiği anlaşılan sanık hakkında, CMK’nın 231. maddesinde yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

B- ) Görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun, 04/04/2006 tarih, 2006/3-35 E, 2006/97 K sayılı ilamında da belirtildiği üzere “… ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan “in dubio pro reo” kuşkudan sanık yararlanır kuralı uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlıdır. Şüpheli ve aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak hüküm tesis edilemez. Ceza mahkûmiyeti bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat teorikte olsa hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermektir. O halde ceza yargılamasında mahkûmiyet, büyük veya küçük bir ihtimale değil, kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanmalıdır.”

Bu açıklamalar ışığında; sanığın savunmalarında, müvekkili adına yürüttüğü icra takibi sırasında borçlu tarafın anlaşma talebi üzerine, müvekkili olan mağduru telefonla aradığını ve protokol yapma hususunda kendisinden onay aldığını beyan etmesi, protokolün yapıldığı gün ve bir gün öncesinde sanığın katılana ait telefon numarasını aradığına dair HTS kayıtlarının bulunması ve telefon görüşmesi sırasında sanığın yanında olup konuşmalara tanıklık eden … ve …’un yeminli anlatımları karşısında, sanığın müsnet suçtan cezalandırılması için mağdurun soyut beyanları dışında savunmasının aksine somut, şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi ile şüpheden sanık yararlanır ilkesi sebebiyle beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kabule göre de;

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda, sanığın görevi kötüye kullanma suçundan dolayı TCK’nın 257/2. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği halde, gerekçeli kararın gerekçe bölümünde aynı kanunun 257/1. maddesi gereğince cezalandırılacağından bahisle hükümde çelişki yaratılması,

SONUÇ : Kanuna aykırı olup, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 Sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 Sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

T.C.

YARGITAY

5. CEZA DAİRESİ

E. 2018/3681

K. 2018/9521

T. 5.12.2018

DAVA : Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

KARAR : Suç tarihinde Karadirek Belediye başkanı olan sanığın, Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2008/82 Karar sayılı ilamıyla 657 Sayılı Kanuna aykırı şekilde belediyede işe alındığı tespit edilen şahısları işten çıkarmayarak belediye bütçesinden maaşlarını ödemeye devam edip üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul edilen somut olayda; personeli işten çıkarma yükümlülüğünün kamu görevlilerinin işe usulsüz olarak alındıklarının yetkili bir merci tarafından belirlenip bunun belediyeye bildirimi sonucu başlayacağı nazara alındığında, bu hususa ilişkin yetkili merci tarafından yapılan bir tespit olup olmadığının ve belediyeye bildirimde bulunulup bulunulmadığının ilgili kurumlara müzekkere yazılarak tespit edilmesinden sonra kamunun zararı veya kişilerin mağduriyetine neden olma ya da kişilere haksız menfaat sağlama biçimindeki objektif cezalandırma koşullarından birinin gerçekleşip gerçekleşmediğinin karar yerinde tartışılarak, suç tarihinin bildirimin yapıldığı gün ile iddianame tarihi göz önünde tutulup tespit edilmek suretiyle hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın mevzuata aykırı olarak işe alınan kişileri işten çıkarmama şeklinde kabul edilen eyleminin TCK’nın 257/2. maddesindeki ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 257/1. maddesindeki icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Yüklenen suçu TCK’nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK’nın 50/1-a maddesinin hükümde gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Adli emanetin 2010/40 sırasında kayıtlı belgeler hakkında bir karar verilmemesi,

Hüküm fıkrasının (B) bendinde sanık … yönünden hüküm kurulduğu belirtilmesine karşın (B-1) bendinde davada taraf olmayan …’un ismine yer verilerek karışıklığa neden olunması,

SONUÇ : Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 Sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 05/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

T.C.

YARGITAY

5. CEZA DAİRESİ

E. 2016/10411

K. 2017/404

T. 7.2.2017

• AVUKAT OLAN SANIĞIN BAŞLATTIĞI İCRA DOSYALARINDA İŞLEM YAPMAYARAK DOSYALARIN İŞLEMDEN KALDIRILMASINA NEDEN OLMASI ( Objektif Cezalandırma Şartı Olan Kişi Mağduriyeti Kamu Zararı ve Kişilere Haksız Menfaat Sağlanması Unsurlarının Oluşup Oluşmadığı Varsa Ne Şekilde Oluştuğu Denetime İmkan Verecek Şekilde Gerekçeleriyle Tartışılması Gerektiği )

• GÖREVİ KÖTÜYE KULLANMAK ( Avukat Olan Sanığın İcra Dosyalarında İşlem Yapmayarak Dosyaların İşlemden Kaldırılmasına Neden Olduğu İddiası – Takip Borçlusu Olan Tanıkların Dosya Borçlarını Kurum veya Kurum Vekiline Ödediklerine Yönelik Beyanda Bulunduğu/Tanık Beyanlarının Doğruluğunun Ayrıntılı Olarak Araştırılarak Köylere Hizmet Götürme Birliğinin Hesap Dökümlerinin Bilirkişi Marifetiyle İnceleneceği )

• AVUKATIN KATILAN KURUM ALEYHİNE AÇILAN DAVALARDA TANIK LİSTESİ VEYA DELİL İBRAZ ETMEDİĞİ VE DURUŞMALARA KATILMADIĞI İDDİASI ( Dava Dosyalarında Dava Dilekçelerine Dair Tebligatların Sanığa Teslim Edildiğine Dair Herhangi Bir Belge Bulunmadığı – Kişi Mağduriyeti Kamu Zararı ve Kişilere Haksız Menfaat Sağlanması Unsurlarının Oluşup Oluşmadığı Varsa Ne Şekilde Oluştuğu Denetime İmkan Verecek Şekilde Gerekçeleriyle Tartışılacağı )

• ZİNCİRLEME SUÇ ( Avukatın İcra Takiplerinde İşlem Yapmayarak Dosyaları Takipsiz Bıraktığı ve Dava Dosyalarında Tanık Listesi veya Delil İbraz Etmediği ve Duruşmalara Katılmadığı İddiası – Zincirleme Suç Hükümlerinin Uygulama Koşuıllarının Bulunmadığının Gözetileceği )

ÖZET : Avukat olan sanığın, katılan kurum adına başlattığı icra takiplerinde dosya alacaklarının tahsiline yönelik işlem yapmayarak dosyaların işlemden kaldırılmasına ve bu suretle alacakların tahsilinde gecikmelere, ayrıca katılan kurum aleyhine açılan alacak davaları kapsamında ön inceleme ve duruşmalarda tanık listesi veya delil ibraz etmediği gibi, azledildiği tarihe kadar anılan davaların duruşmalarına da katılmayarak katılanın mağduriyetine neden olduğu iddia ve kabul edilmiştir.

Sanığın icra takip dosyalarında kurumun bilgisi ve istemi doğrultusunda takip işlemlerini yürüttüğü şeklindeki savunması, takip borçlusu olan tanıkların dosya borçlarını kurum veya kurum vekiline ödediklerine yönelik beyanları ile dava dosyalarında dava dilekçelerine dair tebligatların sanığa teslim edildiğine dair herhangi bir belge bulunmaması karşısında, tanık beyanlarının doğruluğunun ayrıntılı olarak araştırılarak Köylere Hizmet Götürme Birliğinin hesap dökümlerinin bilirkişi marifetiyle incelenmesi gerekir. Objektif cezalandırma şartı olan kişi mağduriyeti, kamu zararı ve kişilere haksız menfaat sağlanması unsurlarının oluşup oluşmadığı, varsa ne şekilde oluştuğu denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle tartışılması gerekir.

Kabule göre de;

Sanığın suça konu eyleminin hukuki anlamda tek fiil oluşturması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulama koşullarının bulunmadığı gözetilmelidir.

DAVA : Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

KARAR : Edirne Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, katılan kurum adına bir kısım borçlular hakkında icra takipleri başlatmak ve açılan davaları takip etmek üzere katılanın vekilliğini üstlendiği halde 12 adet icra dosyasında takip başlatıldıktan sonra dosya alacaklarının tahsiline yönelik işlem yapmayarak dosyaların işlemden kaldırılmasına ve bu suretle alacakların tahsilinde gecikmelere, ayrıca katılan kurum aleyhine Edirne İş Mahkemesi’nin 2013/45 ve 2013/47 esaslarına kayden açılan alacak davaları kapsamında ön inceleme ve duruşmalarda tanık listesi veya delil ibraz etmediği gibi, azledildiği tarihe kadar anılan davaların duruşmalarına da katılmayarak katılanın mağduriyetine neden olduğu iddia ve kabul edilmiş ise de; sanığın icra takip dosyalarında kurumun bilgisi ve istemi doğrultusunda takip işlemlerini yürüttüğü şeklindeki savunması, takip borçlusu olan tanıkların dosya borçlarını kurum veya kurum vekiline ödediklerine yönelik beyanları ile dava dosyalarında dava dilekçelerine dair tebligatların sanığa teslim edildiğine dair herhangi bir belge bulunmaması karşısında, tanık beyanlarının doğruluğunun ayrıntılı olarak araştırılarak Köylere Hizmet Götürme Birliğinin hesap dökümlerinin bilirkişi marifetiyle incelenmesinden sonra, objektif cezalandırma şartı olan kişi mağduriyeti, kamu zararı ve kişilere haksız menfaat sağlanması unsurlarının oluşup oluşmadığı, varsa ne şekilde oluştuğu denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle tartışılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın suça konu eyleminin hukuki anlamda tek fiil oluşturması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulama koşullarının bulunmadığı gözetilmeden TCK’nın 43. maddesinin tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,

Yüklenen suçu TCK’nın 53/1-e maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

SONUÇ : Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 Sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/ son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 07.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

T.C.

YARGITAY

5. CEZA DAİRESİ

E. 2013/13223

K. 2015/15737

T. 02/11/2015

DAVA : Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

KARAR : Hükmün sanık müdafiin yüzüne karşı 18/10/2012 tarihinde tefhim edildiği, temyiz süresinin son günü olan 25/10/2012 tarihinin Kurban Bayramının birinci günü olarak resmi tatile, takip eden 29/10/2012 tarihinin ise Cumhuriyet Bayramı tatiline geldiği, bu itibarla 30/10/2012 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki red düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Tokat Barosuna kayıtlı avukat sanığın, katılan vekili olarak takip ettiği Tokat Aile Mahkemesi’nin 2007/420 Esas sayılı dosyasında hükmedilen 13.000 TL tazminatı Tokat 2. İcra Müdürlüğünün 2010/2186 Esas sayılı takip dosyasında harç, masraf ve vekalet ücretiyle birlikte 13.611 TL olarak takibe koyduğu, 14/05/2010 tarihli protokolle hacizlerin kaldırılması karşılığında borçludan toplam 15.900 TL bedelli dört çek aldığı, çeklerden 4.000 TL bedelli olanını tahsil edip vekalet ücreti ve masraflara mahsuben aldığı, geri kalan üç çeki katılana vermeyerek borçlu vekiline vermek suretiyle görevi kötüye kullandığı iddia edilmişse de; 1136 Sayılı Avukatlık Kanununun 166/1 maddesindeki “Avukat, müvekkili tarafından verilen veya onun namına aldığı malları, parayı ve diğer her türlü kıymetleri, avukatlık ücreti ve giderin ödenmesine kadar, kendi alacağı nispetinde elinde tutabilir.” hükmü uyarınca sanığın tahsil ettiği para üzerinde hapis hakkının bulunması, bu paranın Avukatlık Asgari Ücret Tarifeleri uyarınca sanığın Tokat Aile Mahkemesi ve Tokat İcra Müdürlüğü nezdindeki hizmetleri gereği alması gereken toplam vekalet ücretinden az olması, azledildikten sonra sanığın uhdesinde bulunan 3 adet çeki borçlu vekiline teslim etmesi, daha sonra çeklerin karşılıklarının Sivas Merkez Akbank Şubesinden katılan tarafından çekildiğinin belirlenmesi karşısında; sanığın görevinin gereklerine aykırı herhangi bir davranışı bulunmadığı gibi görevi kötüye kullanma suçunun objektif cezalandırma koşulları olan kişilerin mağduriyeti, kamunun zararı veya kişilere haksız menfaat sağlama unsurlarının da gerçekleşmediği anlaşılmakla atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kabule göre,Yüklenen suçu TCK’nın 53/1-e maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

SONUÇ : Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 Sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.